Θεραπεία: Το μη-μαγικό ραβδί της μεταμόρφωσης!

Τί είναι η θεραπεία;

Ο Yalom το ονόμασε «Στο Ντιβάνι», εννοώντας ευρύτερα την εμπειρία της ψυχοθεραπείας, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τον θεραπευόμενο αλλά και για το θεραπευτή!

Η αλήθεια είναι ότι κατά καιρούς γίνεται συζήτηση για την ψυχοθεραπεία και τους θεραπευτές και το πως μπορεί κάποιος να ωφεληθεί από την διαδικασία. Κι εδώ θα ήθελα να προσθέσω το δικό μου πολύ μικρό λιθαράκι, καταθέτοντας την άποψη μου για την αλήθεια της θεραπείας, μετά από 15 χρόνια εμπειρίας στην πολυθρόνα ακριβώς δίπλα στο περιβόητο «ντιβάνι».

Δεν θέλω να σου πω για τα εργαλεία και τις γνώσεις, δεν θέλω να σου πω τίποτα τυπικό και απρόσωπο· δεν πιστεύω ότι χρειάζεται. Θέλω να σου δώσω μια άλλη εικόνα, μια εικόνα αληθινή, πραγματική, γήινη και ταυτόχρονα μαγική και υπερβατική.

Η ψυχοθεραπεία λοιπόν, είναι μία διαδικασία, δεν είναι ένα χάπι που δρα σε 20 λεπτά, όπως π.χ. αυτό που παίρνουμε για τον πονοκέφαλο. Δεν είναι άμεσα ορατά τα αποτελέσματα της, αν εξαιρέσει κανείς την αρχική ανακούφιση που συνοδεύει μία τρόπον τινά εξομολόγηση, ούτε έχουμε οι θεραπευτές το μαγικό ραβδί που εξαφανίζει όλα τα προβλήματα. Χρειάζεται υπομονή κι επιμονή, αντοχή και πάνω από όλα δέσμευση απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό να στηρίξω με κάθε μου δύναμη την επιλογή που έκανα να προσφέρω σε εμένα και να εξελιχθώ.

Η ίδια η λέξη «διαδικασία» εξ ορισμού δηλώνει κάτι που γίνεται σε διαδοχικά βήματα, κάτι που παίρνει χρόνο, κάτι που έχει εξέλιξη ενώ γίνονται τα βήματα, συν τω χρόνω! Απαραίτητος καταλύτης σε αυτήν την διαδικασία είναι η θεραπευτική σχέση!

Μπορώ να σου πω με βεβαιότητα ότι δεν έχω κανένα μαγικό ραβδί που να τα κάνει όλα να περνάνε, υπάρχει όμως μαγεία! Ναι, η «μαγεία» της δυναμικής που δημιουργείται ανάμεσα στους δυο μας που συμμετέχουμε συνειδητά στην θεραπεία, δηλαδή αυτό που εμείς αποκαλούμε η «θεραπευτική σχέση». Είναι η μαγεία της ουσιαστικής συνάντησης δύο ανθρώπων που επιλέγουν να συναντηθούν και να θέσουν έναν κοινό στόχο, με διαφορετικό ρόλο ο καθένας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η θεραπευτική σχέση από μόνη της είναι ικανή να σε πάει στον στόχο σου. Μην ξεχνάς πως είναι ο καταλύτης της διαδικασίας. Και παραμένοντας πιστή στον παραλληλισμό μου θα συνεχίσω λέγοντας σου ότι όπως κάθε καλή σχέση, έτσι κι η θεραπευτική ξεκινάει από την «χημεία». Αν δεν υπάρχει χημεία μεταξύ θεραπευόμενου και θεραπευτή δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να δημιουργηθεί θεραπευτική σχέση, ούτε φυσικά οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία. Έτσι, αν είσαι «τυχερός» και ανταμώσεις με έναν ψυχοθεραπευτή που σου «πάει», που έχετε «χημεία», θα δημιουργηθεί ο χώρος για την θεραπευτική σχέση να χτιστεί και να λειτουργήσει καταλυτικά στο να προκύψει και να προαχθεί η διαδικασία της ψυχοθεραπείας.

Επιμένω λοιπόν στο κομμάτι της διαδικασίας και του χρόνου γιατί μόνο έτσι μπορεί να χτιστεί μια σχέση με γερές βάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η σχέση βασίζεται στην εμπιστοσύνη του θεραπευόμενου στον θεραπευτή, στην έλλειψη επίκρισης και το ασφαλές περιβάλλον, και στην αυθεντική παρουσία και των δύο στο χρονικό αυτό διάστημα που συνευρίσκονται. Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον χτίζεται μια σχέση ειλικρίνειας και αυθεντικότητας, χωρίς κρυφές «ατζέντες» και ντροπές, χωρίς ψέμματα και υπεκφυγές για τον θεραπευόμενο που πραγματικά αισθάνεται την εμπιστοσύνη, και που επιλέγει να «χρησιμοποιήσει» αυτήν την ευκαιρία για την εξέλιξη.

Και ναι, είναι σαν μαγική η διαδικασία της ψυχοθεραπείας γιατί στην πραγματικότητα χωρίς καν να το καταλάβουμε τις περισσότερες φορές ερχόμαστε κοντά με έναν άλλον άνθρωπο που αρχικά ήταν ένας ξένος για εμάς, κι αυτό συμβαίνει βήμα βήμα, σιγά σιγά, φορά με την φορά αφήνοντας όλο και λίγο περισσότερο να ανοίξει η χαραμάδα της ψυχής μας. Επιτρέποντας, δίνοντας την άδεια μας στην ουσία, σταδιακά στον θεραπευτή μας να κοιτάξει μέσα. Στον θεραπευτή από τον οποίο αισθανόμαστε «νοιάξιμο».

Να κοιτάξει,  και να μας δώσει την δική του οπτική, την δική του συνεισφορά για εμάς. Να καθρεφτίσει αυτά που εμείς κάποιες φορές φοβόμαστε να δούμε κατάματα. Κι έτσι προκύπτει η εξέλιξη, μέσα από το μοίρασμα, μέσα από ένα διαφορετικό «δούναι και λαβείν» πολλές φορές πρωτόγνωρο μέχρι τώρα για τον θεραπευόμενο. Και λέω πρωτόγνωρο γιατί αυτή η επικοινωνία και κατ’ επέκταση κι η σχέση έχει πολλές διαφορές από το πως έχει μάθει κανείς μέχρι τώρα να σχετίζεται με τους άλλους.

Η επικοινωνία αυτή είναι οριοθετημένη, ξεκάθαρη κι ασφαλής.

Είναι οριοθετημένος ο χρόνος, ο τόπος, οι ρόλοι, η σχέση.

Είναι ξεκάθαρα αυτά που λέγονται κι αυτά που μοιραζόμαστε, κι αν κάτι δεν είναι σαφές το αποσαφηνίζουμε έτσι ώστε κι οι δύο να αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς λέμε.

Είναι ασφαλής γιατί ο θεραπευτής δεν έχει διάθεση κριτική απέναντι μας – όπως μπορεί να έχουν οι περισσότεροι σημαντικοί στην ζωή μας άνθρωποι μέχρι τώρα. Αντιθέτως, έχει διάθεση και πρόθεση διερεύνησης, κατανόησης κι επικοινωνίας. Με ακούει, προσεκτικά, χωρίς να με κρίνει. Με ακούει και πραγματικά έιμαι σημαντική γι’ αυτόν. Το αισθάνομαι ότι έιναι μαζί μου σε αυτό το ταξίδι.

Σε αυτό το περιβάλλον μαθαίνω να εκφράζομαι για τον εαυτό μου στο πρώτο πρόσωπο κι έτσι να μπορώ να αντιληφθώ καλύτερα τι είναι σημαντικό για εμένα, τι μου συμβαίνει και πως το διαχειρίζομαι. Μαθαίνω τι είναι λειτουργικό για μένα και τι όχι, στο τώρα. Οι άμυνες που είχα κάποτε υψώσει μάλλον είναι εμπόδια για μένα πλέον και σταδιακά το βλέπω και δεν μπορώ να το αρνηθώ αυτό.

Η αλήθεια είναι πως μόνο όταν πέσουν οι άμυνες που έχουμε φτιάξει για να προστατευόμαστε από την φαύλη επικοινωνία, μόνο τότε μπορούμε να είμαστε πραγματικά παρόντες και να διεκδικήσουμε τον εαυτό μας. Μόνο τότε το «ποιός είμαι» γίνεται το σημείο αναφοράς αλλά και ο στόχος μας. Και πίστεψε με, οι άμυνες θέλουν χρόνο για να μπουν στην άκρη. Ω, ναι· χρόνο κι επίγνωση, συνειδητοποίηση και ισχυρή θέληση να φτάσω στον στόχο μου. Και μέσα σε αυτήν την επιλογή έρχονται κι όλες οι απαντήσεις που έψαχνα τόσο καιρό, έρχονται και νέα ερωτήματα βέβαια. Και πάει λέγοντας, κι όσα περισσότερα τέτοια έρχονται σαν δώρα σε μένα μέσα σε αυτό το πλαίσιο τόσο περισσότερο κοντά στον αληθινό μου εαυτό είμαι· τόσο περισσότερο πλησιάζω την αυθεντικότητα μου.

Βλέπω λοιπόν πως αποδεχόμενη τον εαυτό μου με το πως έχω φτάσει μέχρι εδώ, αποδεχόμενη τις άμυνες και τις επιλογές μου, αποδεχόμενη όλα αυτά τα οποία με έχουν «άθελα» μου στιγματίσει, μπορώ να δω επιτέλους τι θέλω να επιτρέψω με την θέληση μου πλέον να πάρω συνοδό στο ταξίδι μου και να το αφήσω να αποτελέσει μέρος του όλου μου!

Καταλήγω τελικά ότι ως θεραπεύτρια σίγουρα δεν έχω μαγικό ραβδί, όπως οι ταχυδακτυλουργοί, και  βασίζομαι στην αλήθεια κι όχι στην ψευδαίσθηση.

Και με την ίδια βεβαιότητα μπορώ να σου πω ότι αυτό που με οδηγεί, αυτό που βασικά μας εξελίσσει και μας μεταμορφώνει είναι η μαγεία της σχέσης μας, η μαγεία που συμβαίνει όταν δυο άνθρωποι είναι παρόντες σε ένα αυθεντικό μοίρασμα από καρδιάς, με τον ίδιο στόχο και τό ίδιο «νοιάξιμο». Η μαγεία της αληθινής – χωρίς φραγμούς μόνο με όρια – παρουσίας.

Απλά Μαγικό!

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

*Με την υποβολή του σχολίου σας συναινείτε στη συλλογή των στοιχείων που δίνετε.
Τα στοιχεία που καταχωρούνται θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά από το rootsandroutes.gr και από κανέναν άλλο οργανισμό ή φυσικό πρόσωπο και έχουν σκοπό την επικοινωνία με τους διαχειριστές του rootsandroutes.gr


Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή (ivf) Χριστούγεννα έμπνευση έφηβοι αγάπη αυθεντικός εαυτός γιορτή γονείς γονείς και παιδιά γονιμότητα δημιουργική απασχόληση δραστηριότητες εαυτός εαυτός και άλλοι εδω και τωρα ενοχές εξέλιξη εσωτερικό παιδί ευγνωμοσύνη ευημερία εφηβεία ζευγάρι ισορροπία οικογένεια οριοθέτηση παιδί παιδιά προσωπική εξέλιξη προτάσεις πρόταση πρόωρα σκέψη της ημέρας στόχος συμβουλές συμβουλευτική συμπεριφορά συναισθηματική νοημοσύνη σχέσεις σχολή γονέων σχολείο υποστήριξη φροντίδα ψυχολογική υποστήριξη ψυχολόγος όρια