Σκέψη της Ημέρας

Η Φυλακή μου ή … το Δώρο που μου χαρίστηκε;

Θυμάμαι εκείνο το σήριαλ που έπαιζε κάποτε στην Ελληνική τηλεόραση, "Η ζωή που δεν έζησα" και τριγυρνάει σήμερα όλη μέρα στο μυαλό μου η φράση σε σχέση με όσα ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες. Όλα όσα γράφονται, λέγονται και εικάζονται! Περιορισμός, καραντίνα, μέχρι και φυλακή άκουσα. Να το πω η Άνοιξη που δεν έζησα; Όχι πεσσιμιστικά,… Continue reading Η Φυλακή μου ή … το Δώρο που μου χαρίστηκε;

Γονείς

Μένουμε Σπίτι! Ιδέες για να περάσουμε δημιουργικά και ευχάριστα 15 μέρες με τα παιδιά στο σπίτι!

Κορονοϊός. Και τώρα τί; Μετά την απειλητική για την δημόσια υγεία μας κατάσταση με τον ιό που πλήττει την χώρα μας αλλά και τον πλανήτη ολόκληρο, τα σχολεία έκλεισαν, τα παιδιά μαζεύτηκαν στα σπίτια - κι έτσι χρειάζεται να γίνει τουλάχιστον για να αποδόσει το μέτρο. Οι γονείς λίγο απροετοίμαστοι ψάχνουμε τρόπους να το διαχειριστούμε… Continue reading Μένουμε Σπίτι! Ιδέες για να περάσουμε δημιουργικά και ευχάριστα 15 μέρες με τα παιδιά στο σπίτι!

Γονείς, Ευ Ζην, Μαθήματα Ζωής

Η Ευγνωμοσύνη είναι Στάση Ζωής, όχι Τάση!

Θα το ξαναπώ: η Ευγνωμοσύνη είναι στάση ζωής, είναι επιλογή καθημερινότητας, κι όχι μια φευγαλέα τάση. Με άλλα λόγια gratitude is an attitude, όντως! Η ευγνωμοσύνη δεν περιορίζεται στο “ευχαριστώ” που θα πω για ένα δώρο ή μία καλή πράξη που μου έγινε. Είναι πολύ παραπάνω από την εκτίμηση και την χρήση της λέξης. Η… Continue reading Η Ευγνωμοσύνη είναι Στάση Ζωής, όχι Τάση!

Σκέψη της Ημέρας

Εξάρτηση και Ανεξαρτησία

Όταν ήμουν 19 χρονών μία πολύ αγαπημένη μου δασκάλα μου χάρισε ένα καταπληκτικό βιβλίο, το οποίο σηματοδότησε τον τρόπο σκέψης και την εξέλιξη μου. “Οι περιοχές των σφαλμάτων σας” από τον επίσης αγαπημένο μου Wayne Dyer. Οι σκέψεις μου τις τελευταίες μέρες γυρνούν γύρω από αυτό το βιβλίο κι όλα αυτά που είχα διαβάσει και… Continue reading Εξάρτηση και Ανεξαρτησία

Γονείς

«Μαμά, δεν νιώθω καλά!»

Σημάδια και Συμπτώματα του Παιδικού Άγχους που χρειάζεται να προσέξεις! Το άγχος δεν έχει ηλικία. Έχει παρατηρηθεί ότι ακόμα και βρέφη λίγων μηνών βιώνουν άγχος όταν π.χ. δεν ικανοποιείται η ανάγκη τους για τροφή, ζεστασιά, αγκαλιά, όταν αποχωρίζονται κάποιον οικείο, όταν εγκαταλείπονται.  Έρευνες δείχνουν ότι τα κορίτσια είναι πιο ευάλωτα από τα αγόρια, έχοντας διπλάσιες… Continue reading «Μαμά, δεν νιώθω καλά!»

Ευ Ζην, Μαθήματα Ζωής

Ζουμερό Αφροδισιακό

Ζουμπουρλού, ζουμερή, μπαμπάτσικη, κι άλλα τέτοια ακούγονται κατά καιρούς στις παρέες όταν περνάει μια γυναίκα που έχει κάποια κιλά παραπάνω. Και πίστεψε με δεν ακούγονται επικριτικά, αλλά μάλλον με καλή διάθεση και γλυκιά πρόθεση (μιλάμε πάντα για λίγα κιλά παραπάνω!). Να σου πω κιόλας ότι όχι μόνο λέγονται γλυκά και παιχνιδιάρικα, αλλά κι ότι όλοι… Continue reading Ζουμερό Αφροδισιακό

Σκέψη της Ημέρας

Με κρίση ή χωρίς;

Με αφορμή δημοσίευση φίλης σήμερα μπήκα σε “κριτική” σκέψη. Τί σημαίνει κρίση; Είναι άραγε στ’ αλήθεια κάτι τρομακτικό κι επικίνδυνο; Είναι όντως αρνητική η λέξη και το νόημα της, ή μήπως στην πραγματικότητα είναι μία από αυτές τις μοναδικές ελληνικές λέξεις που έχουν διττό νόημα; Μήπως τελικά εξαρτάται καθαρά από εμένα την ίδια το πως… Continue reading Με κρίση ή χωρίς;

Ευ Ζην

Με την ματιά της ψυχολόγου: Hygge with a Twist!

Ξεκίνα την ρουτίνα καθημερινής ευεξίας σου με οδηγό τους Δανούς! Τον τελευταίο καιρό επικρατεί μία σχετική “τρέλλα” με τον Δανέζικο τρόπο χαλάρωσης, ή μάλλον τρόπο ζωής, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, το λεγόμενο “Hygge”.  Η αλήθεια είναι πως είναι κανένας χρόνος περίπου, μπορεί και κάτι, που πέφτει συνεχώς το μάτι μου σε αυτήν την… Continue reading Με την ματιά της ψυχολόγου: Hygge with a Twist!

Ευ Ζην, Μαθήματα Ζωής, Σκέψη της Ημέρας

Μένουμε πάντα παιδιά!

Η πρώτη μου σκέψη είναι στ’ αλήθεια αυτή: πως θα καταφέρω να μείνω για πάντα παιδί! Σκέφτομαι πως αντίθετα από ό,τι μπορεί να πιστεύουμε εμείς οι ενήλικες – που καμιά φορά πέφτουμε στην ίδια μας την παγίδα και τα ξέρουμε όλα – η παιδικότητα έχει πολύ μεγάλη δύναμη και μπορεί να μας δώσει απίστευτη χαρά.… Continue reading Μένουμε πάντα παιδιά!

Σκέψη της Ημέρας

Μετά τον Φόβο!

Κάθομαι κι αναλογίζομαι περί φόβου και άλλων δαιμονίων. Θυμάμαι εκείνη την ταινία “Το ακρωτήρι του φόβου” και μπαίνει στην σκέψη μου αυτός ο παραλληλισμός. Το ακρωτήρι, σκέφτομαι, δηλαδή το τελευταίο άκρο, και μετά ή γυρίζω πίσω και συνεχίζω να φοβάμαι τον φόβο, γυρίζω πίσω και τρέμω στην αρνητική προσδοκία του “τί κι αν…”, ή θαραλλέα… Continue reading Μετά τον Φόβο!