Η Θάλασσα μέσα μου…

Η θάλασσα μέσα μου….

…μου ήρθε αυτός ο τίτλος, νομίζω  μια ταινία που είχα δει παλιά, σκεπτόμενη όλες τις τρικυμίες και τις φουρτούνες που βιώνω, αλλά κι όλες εκείνες τις ηλιόλουστες γαλήνες.
Πόσο πολύ μου έρχεται στο μυαλό η θάλασσα με τα χίλια της πρόσωπα, και τις ατέρμονες αλλαγές και μεταμορφώσεις της… τα γκρίζα φθινόπωρα κι τα μαγικά χρυσά καλοκαίρια….

Και πόσο πολύ το μέσα μου νιώθω να της μοιάζει…

Από τα σκοτεινά φουρτουνιασμένα κύματα που ανασηκώνονται κι όποιος βρεθεί στο διάβα τους πρέπει να ξέρει καλό κολύμπι για να φτάσει κάπου, αλλά κι από εκείνη την γαλήνια «λαδιά»· εκεί που φαίνεται ο χρόνος ακίνητος να στέκεται και να αφουγκράζομαι με όλες τις αισθήσεις μου τις πραγματικές μου ανάγκες...

Σκέφτομαι πως κάθε μία από αυτές τις φάσεις μου κάτι χρειάζεται, κάτι κατακτά και κάτι μου προσφέρει. Πώς θα γινόταν άλλωστε κι αλλιώς;

Γιατί νιώθω πως μέσα από τις φουρτούνες και τα κύματα έμαθα να αγωνίζομαι και να επιμένω, έμαθα να κατακτώ την επιμονή και την υπομονή, έμαθα να εστιάζω στον στόχο μου… Κι αντίστοιχα στις φουρτούνες μου οι κοντινοί μου μπορούν και βλέπουν κι άλλες όψεις· όψεις που σπάνια εκφράζω κι αυτό είναι κάτι…

Και μέσα στις λαδιές της ψυχής μου μπόρεσα να διαβάσω την καρδιά μου, να ακούσω το μυαλό μου και γαλήνια να χαράξω την πορεία μου.… Κι εκεί οι κοντινοί μου μπόρεσαν να δουν πως υπάρχω κι έτσι· υπάρχω και γαλήνια, κι αμίλητη, και χαλαρή, πολλές φορές και παραδομένη στην στιγμή…

Μέσα στα ηλιόλουστα καλοκαίρια να ενεργοποιούμαι από την θέρμη του ήλιου και να ηρεμώ για να στοχάζομαι τα ψυχρά απογεύματα του χειμώνα…. Κι έτσι να μπορώ να είμαι ολόκληρη εγώ, ο αυθεντικός εαυτός μου, χωρίς καμία όψη να είναι αντίθετη της άλλης, μάλλον συμπληρωματικές θα τις έλεγα…

Χρειάστηκα και τα βουνά και τις πεδιάδες, τα δύσκολα και τα βατά, τα πάνω και τα κάτω, για να μπορέσω να βρω τα πως και τα γιατί του μέσα μου, να τα ταιριάξω με τα συμβάντα στην ζωή μου, ή θαραλλέα να αποδεχτώ πως κάποια δεν ταιριάζουν κι ούτε θα ταιριάξουν ποτέ κι έτσι να βάλω ρότα για την πορεία της ψυχής μου…

Να μπορέσω άφου έχω νιώσει ξεκάθαρα να πορεύτω προς τα εκεί που μου πρέπει….

Κι ακόμα και τώρα γράφοντας αυτά τα λόγια έχω μπροστά μου, το πρώτο απόγευμα του καλοκαιριού,  την εικόνα του ήλιου που δύει στη θάλασσα, την απογευματινή αύρα κι ησυχία (που πάντα με γαλήνευε), τη χρυσή γραμμή που αφήνει η αντανάκλαση του ήλιου, το νερό να χαϊδεύει τα πόδια μου που βυθίζονται στην βρεγμένη άμμο και την ψυχή μου να γαληνεύει σ’ αυτήν την «λαδιά»· εκείνη τη στιγμή που το μέσα και το έξω μου ταυτίζονται· που η θάλασσα μέσα μου κι η θάλασσα εμπρός μου είναι ένα και ξέρω πέραν πάσης αμφιβολίας ότι εδώ είμαι… νιώθω ολόκληρη να είμαι όπου χρειάζομαι…κι είμαι στ’ αλήθεια μόνο ευγνώμων…

Σχολιάστε

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

*Με την υποβολή του σχολίου σας συναινείτε στη συλλογή των στοιχείων που δίνετε.
Τα στοιχεία που καταχωρούνται θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά από το rootsandroutes.gr και από κανέναν άλλο οργανισμό ή φυσικό πρόσωπο και έχουν σκοπό την επικοινωνία με τους διαχειριστές του rootsandroutes.gr


Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή (ivf) Χριστούγεννα έμπνευση έφηβοι έφηβος αγάπη αυθεντικός εαυτός γιορτή γονείς γονείς και παιδιά γονιμότητα δημιουργική απασχόληση δραστηριότητες εαυτός εαυτός και άλλοι εδω και τωρα ενοχές εξέλιξη εσωτερικό παιδί ευγνωμοσύνη ευημερία εφηβεία ζευγάρι ισορροπία οδηγίες οικογένεια οριοθέτηση παιδί παιδιά προσωπική εξέλιξη προτάσεις πρόταση πρόωρα σκέψη της ημέρας στόχος συμβουλές συμβουλευτική συμπεριφορά συναισθηματική νοημοσύνη σχέσεις σχολείο υποστήριξη φροντίδα ψυχολογική υποστήριξη όρια